Jak już się dojedzie do wspaniałych winnic nad pięknymi wodami krętej rzeki Crnojevića, to można zacząć po prostu podziwiać. Tam miałyśmy nocleg, gdzie wieczorem przy lampkach i w towarzystwie psa i kota, czyli ekipy żebrzącej, jadłyśmy fantastyczną kolację.

Następnego dnia bardzo krętymi, niebezpiecznymi drogami dojechałyśmy do jeziora Szkoderskiego, gdzie wybrałyśmy się na rejs,  około 3 godzinny – warto, bo widoki są genialne, można podziwiać z bliska mnogość gatunków ptaków wodnych (niestety nie widziałam pelikanów, ale ponoć czasem tam występują). Jeśli ma się szczęście, można zobaczyć zimorodka. Przepiękne widoki, choć wtedy jeszcze nie byłam w Azji, to czułam jakbym właśnie przeniosła się do Wietnamu – urokliwe wzgórza zanurzone w migotliwych wodach jeziora, kręte ścieżki wodne pomiędzy dywanami lilii wodnych, do tego wysepki z kapliczkami. W dodatku można zażyć orzeźwiającej kąpieli ze statku.

Rejs po jedziorze Szkoderskim można kupić na miejscu, my płynęłyśmy z firmą Kinfisher. Koszt to parenaście euro, trwa kilka godzin i zakłada napoje oraz poczęstunek.